Viviane Gilson, de vrouw van Marcel Habran, heeft bij haar getuigenis voor het Luikse hof van assisen gezongen voor haar man. Ze richtte zich tot de beklaagdenbank en begon traag in het Frans te zingen: “Nous nous reverrons un jour ou l’autre, si Dieu le veut! ” (Als God het wil, zien we mekaar op een dag terug; vdr), blijkbaar de laatste zin uit een nummer van Charles Aznavour.
De vrouw van Habran moest vandaag voor de tweede keer getuigen. Ze wilde eerst terugkomen op haar eerste getuigenis, maar de voorzitter weigerde dat omdat die getuigenis duidelijk en verhelderend was geweest.
Mevrouw Habran vroeg daarna of ze zich tot haar man mocht richten in de beklaagdenbank. De voorzitter beloofde aan Viviane Gilson dat ze tijdens de pauze een intiem moment zou mogen hebben met haar man en gaf ze toen tijd om kort iets te zeggen. Daarop begon Gilson te zingen.
Er moest even later ook een vrouwelijke toeschouwer onder dwang uit de zaal gezet worden. De vrouw is de zus van een boekhandelaar die allicht vermoord werd in opdracht van een Brusselse politiecommissaris. De dader, Chams-Edine Djeridi, werd eerder al veroordeeld voor die moord. Toen hij verklaarde dat hij aan epilepsie leed en zijn voorgaande verklaringen vergeten was, sloegen de stoppen van de zus van de vermoorde boekhandelaar door.
“Je bent mijn vermoorde broer waarschijnlijk ook al vergeten?”, riep ze naar Djeridi. “En dat jouw DNA op zijn lichaam is gevonden? Die man heeft mijn broer vermoord!” De voorzitter liet de vrouw daarop de zaal uitzetten. Omdat een jurylid emotioneel werd na het incident, werd de zitting even geschorst.
Bron: Het Laatste Nieuws

Voor het hof van assisen in Luik hebben vanmiddag, op het proces tegen Marcel Habran en consorten, verschillende getuigen meer toelichting gegeven bij de moord op Georges Hardy, op 20 februari 2003 in Fléron. Die werd snel uitgevoerd en was bijzonder gewelddadig, klonk het.
De juryleden kregen een video te zien met beelden van de reconstructie van de moord. Ze zagen hoe de dader zich rustig maar vastbesloten naar zijn doelwit begeeft. Wanneer hij achter Georges Hardy staat, vuurt hij twee snelle schoten af in de richting van het hoofd van het slachtoffer. Vervolgens maakt hij rechtsomkeert en stapt naar zijn handlanger, die tijdens de moord aan de deur op de uitkijk stond. Het gaat allemaal bijzonder snel: tussen het ogenblik waarop de deur voor het eerst opengaat en de daders weer vertrekken, zitten amper vijftien seconden.
De reconstructie is gebaseerd op getuigenissen van personen die aanwezig waren bij de moord, op 20 oktober 2003 in L’Alison Café, omstreeks halfnegen ‘s avonds. Omdat de moord snel werd uitgevoerd, hebben verschillende getuigen de dader nooit gezien. Meerdere klanten in het café werden door de impact van de kogels op het hoofd van Hardy besmeurd met menselijke resten.
“Ik hoorde een fel geluid en zag hoe de voorzijde van Georges Hardy explodeerde”, legde een vrouwelijke getuige uit die tijdens de feiten aan een tafel links naast het slachtoffer zat. “De mensen probeerden zich te beschermen toen een tweede knal weerklonk. Zijn hoofd viel achterover. Dan zag ik de dader vertrekken en zijn handlanger vervoegen. Het waren stevige en getrainde personen, zeer professioneel en gekleed als mannen van de interventiemacht.”
Alle directe getuigen van de feiten, of ze nu met Georges Hardy aan tafel zaten of gewoon aanwezig waren in het café, zeiden dat de daders een militair aandoende stijl hanteerden en dat de schutter koelbloedig en zelfverzekerd overkwam. “De schutter was geconcentreerd en gefocust op zijn doelwit, en had een koele blik in zijn ogen”, aldus de ober van het café.
Morgen wordt voor de juryleden een rustdag ingelast. De debatten gaan donderdag verder, met de verhoren van andere getuigen van de moord op Georges Hardy.
Bron: Het Laatste Nieuws

Voor het hof van assisen in Luik werd vanochtend voor de vijfde keer de beschermde getuige Hata Prekopuca gehoord. De weduwe van Pol Maréchal heeft bevestigd dat Joël Schraenen het bevel had gegeven voor de moord op Robert Bovenisty.
Prekopuca heeft bevestigd dat ze de avond van de moord op restaurant is gegaan met Pol Maréchal, Joël Schraenen en diens vrouw Carla Tognana.
“Er hing een gespannen sfeer tijdens de maaltijd. Er werd niet gepraat over de moord op Bovenisty in mijn bijzijn, maar ik wist wel dat er een conflict tussen de twee was over hun immokantoor.”
De weduwe van Maréchal bevestigde dat iedereen nadien bij Daniel B. is gegaan waar ze de politiegesprekken hebben afgeluisterd via een scanner. Schraenen en Maréchal waren erg aandachtig toen ze hoorden dat er een moord was gepleegd.
Prekopuca heeft ook volgehouden dat ze, tijdens haar verblijf bij Joël Schraenen na de moord op Pol Maréchal, van Tognana heeft gehoord dat Thierry Dalem verantwoordelijk was voor de moord op Bovenisty. Tognana zou ook gezegd hebben dat Stefan Lewus de schutter was.
“Maar ik denk dat ze me wilde verwarren, vooral door te zeggen dat ze veel geld hadden verloren door de moord op Bovenisty. Ze wilde de vermoedens die op Schraenen rustten, wegnemen”, zei Prekopuca nog.
Ze heeft ook verdere details gegeven over de werking van de entourage rond haar man. “Het was zoals een sekte, we hadden geen keuze, we moesten gewoon in hun spoor volgen”, zei ze. “Pol had me gewaarschuwd dat als ik op een dag over zijn bezigheden zou praten, hij me zwart zou maken. Ik denk dat Schraenen en zijn vrouw me een woonplaats hebben aangeboden na de dood van mijn man om me te kunnen controleren.”
De weduwe van Maréchal zegt ervan overtuigd te zijn dat Schraenen het bevel heeft gegeven voor de moord van Bovenisty. Ze heeft ook gezegd dat Maréchal geen rol heeft gespeeld in deze zaak, maar dat hij Schraenen soms wel heeft geadviseerd.
Tognana, die vandaag ook werd gehoord, hield vol dat haar man niet geïnteresseerd was om Bovenisty te laten vermoorden. “We hebben alles wat we hebben geïnvesteerd verloren door de moord op Bovenisty. Ik weet niet wie hem heeft vermoord”, zei ze.
Bron: Het Laatste Nieuws